Posts Tagged ‘wygląd’
To jak widzą nas inni wpływa w istotnym stopniu na wiele różnych aspektów naszego życia. Począwszy od prywatnych relacji z bliskimi, poznawanie nowych ludzi i poprzez wszelkiego rodzaju spotkania zawodowe, zadbany i atrakcyjny wygląd zdecydowanie ułatwia życie.
Nawet profesjonalni rekruterzy i psychologowie zajmujący się podobnymi zagadnieniami, przyznają, iż racjonalna ocena drugiego człowieka, w pełni pozbawiona uprzedzeń estetycznych, nie jest właściwie możliwa. Od zawsze sądzono, iż dotyczy to jedynie relacji mężczyzna – kobieta, bądź ewentualnie na odwrót. Współczesna wiedza pokazuje jednak, iż uroda wpływa nie tylko na międzypłciowe relacje, lecz również na stosunki w obrębie jednej płci. Atrakcyjny wygląd nie tylko zwiększa nasze powodzeniu u płci przeciwnej, ale wpływa również na wiele spraw codziennych. Dobrze wyglądając stajemy się pewniejsi siebie, bardziej przebojowi oraz zyskujemy dużą swobodę w relacjach zawodowych.
Wiedzą o tym doskonale fachowcy od wizerunku i styliści. Ci ostatni prześcigają się w ofertach pozwalających wzmocnić osobiste atuty lub odwrotnie – ukryć wady i stworzyć nowy image. Wystarczy spojrzeć na fryzury męskie, aby uzmysłowić sobie wagę jaką do wyglądu przywiązują przedstawiciele płci, która do tej pory raczej nie kojarzyła się ze stylizacją. Panowie, posiadający przecież mniejszą wiedzę w tym zakresie od pań, decydują się coraz częściej na wizyty u dobrych stylistów czy fryzjerów, ponieważ potrzebują rad w zakresie własnego wyglądu. Do tej pory na męski wizerunek składały się raczej osobiste cechy charakteru, niż atrakcyjność fizyczna. Dziś sytuacja uległa zasadniczej zmianie – mężczyźni chętniej odwiedzają kosmetyczki, z większą uwagą wybierają ubrania, stylizują fryzury. Z takiej sytuacji najbardziej cieszą się właściciele salonów, ponieważ zwiększenie zakresu zainteresowanych dbaniem o swój wygląd na „płeć silną”, nakręca coraz bardziej „urodowy” biznes.
Wszystkie dbamy o idealny makijaż każdego dnia, lecz niewiele z nas
pamięta, jak ważna jest pielęgnacja naszej cery zimą. Mróz i wiatr
wystawiają naszą skórę na ryzyko, a ciepłe powietrze w ogrzewanych
pomieszczeniach dodatkowo ją wysusza. Dlatego musimy zadbać o
odpowiednie nawilżenie i ochronę naszej cery.
Najważniejszą rzeczą, o której musimy pamiętać, jest używanie kremów
nawilżających przed każdym wyjściem za zewnątrz. Osoby posiadające
cerę suchą powinny sięgać po kremy tłuste, jednak aby uniknąć
problemów z nałożeniem ładnego i trwałego makijażu, należy je
zaaplikować na twarz około 20 minut wcześniej. Posiadaczkom cery
tłustej polecamy kremy lekkie i odżywcze. Dodatkowym atutem
kosmetyków jest zawartość witaminy E, prowitaminy B5, ceramidów,
gliceryny lub alantoiny.
Bardzo ważne jest również oczyszczanie twarzy. Należy do tego używać
preparatów, które nie wysuszają skóry – są bezalkoholowe, nie
zawierają mydła. Najlepszymi kosmetykami są żele do twarzy, mleczka
czy śmietanki kosmetyczne. Zabieg ten powinnyśmy wykonywać codziennie
rano i wieczorem, aby zadbać o odpowiednie nawilżenie skóry.
Szczególnie narażone na działanie mrozu są nasze usta. Zimą szybko
pierzchną i często pojawia się na nich opryszczka. Dlatego musimy
zawsze pamiętać o użyciu kremu nawilżającego bądź balsamu ochronnego.
Dodatkowo możemy zadbać o nie w domu – wystarczy przez chwilę masować
je szczoteczką do zębów zanurzoną w ciepłej wodzie. Pomoże to usunąć
zrogowaciały naskórek i poprawić ukrwienie.
Pamiętajmy, że idealny wizaż to nie tylko makijaż – równie ważny jest
dobór kosmetyków pielęgnacyjnych, dzięki którym nasza skóra będzie
wyglądać doskonale w swojej naturalnej odsłonie.
Kanon kobiecego piękna ewoluował na przestrzeni lat. Wbrew powszechnej opinii różnice w postrzeganiu kobiecego wyglądu nie zmieniały się liniowo – od obfitych, pełnych kształtów, do dzisiejszego chorobliwie już szczupłego wzorca – lecz, podobnie jak większość trendów, pewne mody po wielu latach wracały (czasem nawet w zintensyfikowanej formie). Każdy z nas potrafi wskazać dwa najważniejsze kanony piękna z przeszłości: ideał okresu baroku oraz wzorzec starożytnej Grecji, jednak historia tego zagadnienia jest znacznie bogatsza.
W czasach najdawniejszych kanon kobiecej urody nierozerwalnie związany był z rolą jaką tradycyjnie przypisywano tej płci. Kobietę kojarzono z płodnością, jej podstawową społeczną rolą było urodzenie zdrowych dzieci. Mężczyźni wychowani w kulturach przywiązujących szczególną wagę do macierzyństwa, wybierali na swe przyszłe małżonki te kandydatki, które najlepiej mogły wywiązać się z roli matki. Jednym z najistotniejszych cech były oczywiście konkretne walory fizyczne. Starożytność niemal w całości to okres faworyzujący kobiety o stosunkowo pełnych kształtach: mocno zaokrąglonych biodrach, obfitych piersiach i nie koniecznie szczupłych – zwłaszcza w we współczesnym rozumieniu – taliach. Ponadto za atrakcyjne uważano długie i gęste włosy oraz pełne usta. Jednak nawet ta epoka miała swoje wyraźne wyjątki. Za jeden z najjaskrawszych można śmiało uznać Państwo Faraonów. Największe powodzenie miały Egipcjanki o szczupłej budowie ciała, z wąskimi biodrami, długą szyją i wyraźnie zarysowanym nosem. Wyjątkowo szokującym ze współczesnej perspektywy atrybutem piękna była całkowicie łysa głowa. Kobiety znad Nilu bardzo skrupulatnie depilowały bowiem całe ciała, nie oszczędzając nawet rejonów, które – patrząc na całą historię człowieka – zawsze pozostawały naturalne.
Kanon piękna znacznie bardziej zbliżony do współczesnego wytworzony został w starożytnej Grecji i Rzymu. Obejmował on to co powszechnie rozumiane jest jako „klasyczne” w odniesieniu do urody. Pewną różnicę w stosunku do XXI wieku stanowiła jednak nieco bardziej atletyczna budowa ciała (wiązało się to oczywiście z obowiązkami jakie w tej epoce przypisane były „słabej płci”).
W średniowieczu ideał kobiecego piękna powstawał w wyraźnej opozycji do kanonu męskiego. W odróżnieniu od silnych, mocno zbudowanych i zaprawionych w bojach ciałach rycerzy, doskonałe kształty niewiast kojarzone były raczej z eterycznością, czy wręcz kruchością. Prawdziwe damy powinny były być bardzo blade (w odróżnieniu od ogorzałych od wiatru i słońca mężczyzn), bardzo delikatne i skromne w ruchach. W pewnym okresie lubowano się nadto w podgalanych czołach u pań, które – podobnie jak praktyki egipskie – mogą dziś budzić bardzo mieszane uczucia.
Kiedy „duchowe średniowiecze” zastąpione zostało przez „cielesny barok, podobna zmiana nastąpiła w kanonie urody. Skromność ustąpiła przepychowi, natomiast wątłe damy dworu – rubasznie obwitym arystokratkom. Kobiety tego okresu nie tylko nie wstydziły się swoich znacznie obfitszych kształtów, ale wręcz starały się je w możliwie wyraźny sposób podkreślać. Dużą popularność zyskały w tym okresie coraz bardziej odsłaniające kobiece krągłości, głęboko krojone dekolty, oraz wyszukane, często osiągające znaczne rozmiary peruki. Powszechny staje się ponadto największy bodaj wróg współczesnej kobiety – cellulit.
XX wiek, w szczególności jego początkowy okres był czasem w którym ideał piękna powrócił do swojego klasycznego wzorca. Za najbardziej urodziwe uważano kobiety o proporcjonalnie zbudowanych i dość szczupłych ciałach, dużych piersiach i wąskich taliach. Mody o różnym okresie trwania inicjowały przede wszystkim gwiazdy kina, będące w tym stuleciu obiektami westchnień dla panów, a zazdrości dla pań.
Koniec wieku dwudziestego i początek obecnego przynosi nowy trend – wyjątkowo szczupłą sylwetkę. Należy pamiętać, że obecny kanon nie jest ani czymś szczególnie wyjątkowym (talie Egipskich piękności w starożytności miały najprawdopodobniej zbliżone obwody do współczesnych gwiazd), ani z całą pewnością czymś stałym. Najprawdopodobniej należy go uznać za przejaw epoki dobrobytu, gdzie zdrowe, szczupłe ciało znaczy więcej niż obfite, mimo, iż to drugie teoretycznie oznacza zasobność portfela. Powyższe można zobrazować przykładem odwrotnym. Przedstawiciele niemal wszystkich współczesnych plemion pierwotnych kochają się w okrągłych kształtach, ponieważ te niosą za sobą ukrytą informację – bogate pochodzenie właścicielek tych ciał, a więc wysoki posag. Można więc śmiało powiedzieć, że wraz z bogaceniem się społeczeństwa kanon kobiecego piękna „szczupleje”, gdy społeczeństwo jest bardzo ubogie, kanon ten staje się coraz „obszerniejszy”.